Skrót sprawozdania ze spotkania formacyjnego pallotyńskich księży jubilatów z okazji zakończenia Roku Kapłańskiego w Rzymie (7-15 czerwca 2010).

Do Rzymu dolecieliśmy LOT-em szczęśliwie. Z lotniska odebrał nas ks. wicegenerał Zenon Hanas i wkrótce byliśmy już na Via G. Ferrari w domu prowincji włoskiej, gdzie funkcjonuje Ośrodek Sekretariatu Generalnego ds. Formacji. Tutaj czekał już na nas ks. Stanisław Stawicki, który bardzo sprawnie wprowadził nas w zasadnicze sprawy funkcjonowania domu i urządzeń elektronicznych związanych z zakwaterowaniem oraz wtajemniczył w szczegóły pobytu. O godz. 18.30 wraz ze wszystkimi uczestnikami sprawowaliśmy mszę św. w kościele parafialnym pod przewodnictwem proboszcza ks. Paolo Basili, a po kolacji mieliśmy pierwsze spotkanie w głównej sali zajęć, gdzie zapoznano nas ze wszystkimi uczestnikami kursu, wręczono teczki z informacjami o programie na poszczególne dni i udzielono instrukcji obsługi urządzeń radiowych przeznaczonych do odbioru tłumaczeń oraz przeprowadzono odpowiednie próby obsługi.

Wśród 17 uczestników było 4 jubilatów 50-lecia, 5 jubilatów 25-lecia i 8 z różnym wymiarem lat życia kapłańskiego od 7 do powyżej 51, bo najstarszy miał już 53 lata kapłaństwa.

Do złotych jubilatów należeli: Kazimierz Nowak (WA); Schute Bruce (MD); Otmar Behlich (CJ.SA) i Josef Königer (CJ); natomiast do srebrnych jubilatów należeli: François Harelimana (SF); Andrzej Narwojsz (WA); Piotr Pieczatowski (WA); José Eluvathingal (NA,USA-MD) i Thomas Manjaly (NA).

W grupie dołączonej było 5 misjonarzy z Brazylii (3SM+1BA+1SP), 1 z Kamerunu (CN) a także pallotyn z Francji Henryk Gracz obchodzący 51-lecie kapłaństwa.

Z grupy moderatorów i tłumaczy do najważniejszych należeli: Jacob Nampudakam, Derry Murphy, Wolfgang Weiss, Mariusz Małkiewicz oraz Stanisław Stawicki, który kierował całością spotkania i troszczył się o wszystko.

Następnego dnia, tj. we wtorek 8 czerwca 2010 r., mimo upalnego dnia prawie cały czas uczestniczyliśmy w konferencjach, które wygłosili – ks. Franco Todisco na temat: „Życie kapłańskie w Rzymie w czasach Pallottiego”, ks. Jan Kupka, na temat: – „Zaangażowanie duszpasterskie Pallottiego w Wiecznym Mieście” oraz przełożony generalny ks Friedrich Kretz na temat: – „Kapłan pallotyn i jego posłannictwo dziś”.

W dniach od 9-11 czerwca uczestniczyliśmy w programie watykańskim dla międzynarodowego spotkania kapłanów zorganizowanego przez Kongregację ds Duchowieństwa pod hasłem: „Wierność Chrystusa – wierność kapłana”.

Ponieważ w tych dniach na zakończenie Roku Kapłańskiego do Rzymu przyjechało bardzo wielu księży z całego świata i o wiele więcej niż się spodziewano, dlatego uczestników planowanych spotkań podzielono na 2 grupy językowe frankofońską i anglofońską, kierując odpowiednio pierwszych do Bazyliki św. Pawła Za Murami a drugich do Bazyliki Matki Bożej Większej. Nas Polaków i pallotynów z Afryki i Francji skierowano do grupy frankofońskiej.

Program dopołudniowy (9 czerwca) w Bazylice św. Pawła ZM był zorganizowany pod hasłem: „Nawrócenie i misja” obejmował konferencję kard. J. Meisnera, adorację eucharystyczną, spowiedź oraz mszę św. koncelebrowaną pod przewodnictwem kard. C. Hummesa z odpowiednią homilią. Całość poprzedziło odśpiewanie hymnu Veni Creator a po zakończeniu mszy św. wróciliśmy na Via Ferrari. Czas popołudniowy przeznaczono do dyspozycji dla zapoznania się z Rzymem.

Podobnie 10 czerwca byliśmy w Bazylice św. Pawła ZM. Hasłem dnia był „Wieczernik i przyzywanie Ducha Świętego wraz z Maryją, we wspólnocie braterskiej”. Konferencję głosił kard. M. Ouellet. Po czasie przeznaczonym na adorację eucharystyczną i spowiedź, była msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem kard. T. Bertone. Popołudnie natomiast przeznaczone zostało na czuwanie na Placu św. Piotra, gdzie został też przygotowany odpowiedni program na który złożyły się odpowiednio dobrane teksty Pisma świętego, momenty muzyki sakralnej i występy chórowe, pojawienie się ojca świętego Benedykta XVI, który w papamobile przejeżdżał między sektorami po całym placu. Punktem centralnym spotkania z papieżem była adoracja eucharystyczna, świadectwa wiary i informacje o działalności duszpasterskiej z różnych stron świata. Nie zabrakło odpowiedniego świadectwa z Ars aktualnego duszpasterza. Po każdym występie Benedykt XVI w dość długich przemówieniach z pamięci, wyrażał swoje stanowisko między innymi w sprawach ewangelizacji, wychowania w Seminariach, stosunku do nauk teologicznych, propagandy mass-mediów, skandali w Kościele i świecie, problemu powołań kapłańskich i zakonnych itd. Spotkanie z papieżem zakończyło się błogosławieństwem eucharystycznym dość późno w nocy. Na metro, które zamykane jest o północy już nie zdążyliśmy, więc trzeba było wracać do domu piechotą.

Dnia 11 czerwca na Placu św. Piotra zgromadziło się ponad 15.000 księży z całego świata, nie licząc sióstr i osób świeckich. Z trudem dostaliśmy się na jakieś wolne miejsca i czekali cierpliwie na rozpoczęcie mszy św. koncelebrowanej pod przewodnictwem ojca świętego Benedykta XVI. Odprawienie mszy św. dziękczynnej z ojcem św. w Rzymie w 50-rocznicę święceń kapłańskich, osobiście uznaję za wielką łaskę i znak Bożej Opatrzności, bo o czymś takim, nawet nie sposób było marzyć, a stało się to realnym faktem.

Po dniach wielkich przeżyć w Bazylikach i na Placu św. Piotra powróciliśmy do programu na Via Ferrari – 12 czerwca w przedpołudniu ks. Derry Murphy głosił nam konferencję pt.: „Rola księży i braci Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Zjednoczeniu”. Po południu udaliśmy się autobusem do Camaldoli, Frascati i Grottaferrata, gdzie na zakończenie dnia w Centrum duchowości św. Wincentego Pallottiego odprawialiśmy mszę św., której przewodniczył François Harelimana a homilię wygłosił lokalny rektor ks. Gaetano Ianni. We wprowadzeniu do mszy św. główny celebrans zwrócił też uwagę na błogosławionych pallotyńskich męczenników Józefa Stanka i Józefa Jankowskiego, których wspomnienie przypadało również w tym dniu.

Niedzielę 13 czerwca do południa świętowaliśmy w Pia Casa di Caritâ u Sióstr Pallotynek rzymskich. Mszy św. przewodniczył i homilię wygłosił ks. Mariusz Małkiewicz. Po południu natomiast wędrowaliśmy śladami św. Wincentego Pallottiego, po których prowadził nas ks. Stanisław Stawicki, objaśniając wszystko gruntownie z wielką erudycją.

Poniedziałek 14 czerwca był ostatnim dniem, w którym mieliśmy konferencje przed i po południu. Ks. S. Stawicki omówił temat: „Współpraca między księżmi, osobami konsekrowanymi i wiernymi świeckimi w wizji Pallottiego”, po czym ks. Jakob Nampudakam przedstawił temat: „Formacja permanentna w życiu kapłańskim: przebieg oraz środki dla ciągłego wzrostu według Ratio institutionis SAC”. W dalszej kolejności w godzinach popołudniowych ks. Jan Korycki omówił temat: „Różnorodność dróg świętości w kroczeniu śladami św. Wincentego Pallottiego”. Wśród omawianych kandydatów na ołtarze wyakcentował sługi Boże Elżbietę Sannę, Józefa Englinga i Franciszka Kiliana, a podczas mszy św. w homilii zwrócił uwagę na fakty odejścia ze Stowarzyszenia oraz sprawę wierności i wytrwania w powołaniu.

15 czerwca podczas przedpołudniowego spotkania miały miejsce takie sprawy jak, dzielenie się doświadczeniami, ewaluacja spotkania oraz oficjalne przemówienia na zakończenie spotkania, wygłoszone przez księży S. Stawickiego i J. Nampudakama, którzy aktualnie współpracują i również wraz z ks. M. Małkiewiczem, jako członkowie sekretariatu generalnego ds formacji, ponoszą odpowiedzialność za prowadzenie formacji permanentnej w Stowarzyszeniu. Ukoronowaniem całego spotkania była msza św. na zakończenie w kościele San Salvatore in Onda przy grobie Założyciela św. Wincentego Pallottiego pod przewodnictwem ks. Friedricha Kretza przełożonego generalnego SAC.

16 czerwca żegnając się z Rzymem podczas podróży na lotnisko, wracaliśmy do Kraju również Lotem, z wdzięcznością Bogu i Przełożonym, którzy nas wytypowali do udziału w tym wielkim spotkaniu rzymskim.

Jeden z uczestników pallotyńskiego spotkania, Portugalczyk ks Cláudio Pereira dos Santos SAC z Brazylii (SP) zrobił logo, które nam przekazał na pamiątkę wspólnych przeżyć. Wyraża ono główne idee, które nam przyświecały i ożywiały i które też zabieraliśmy z sobą.

Ks. dr Kazimierz Nowak SAC